VARŞOVA - 1939
- Bay Szpilman? - Merhaba.
Buraya özellikle sizi görmeye geldim. Müziğinize bayılıyorum.
- Kimsiniz? - Benim adım Dorota.
Jurek'in kardeşiyim. Alnınız kanıyor.
- Hayır, bir şeyim yok. - Haydi, Dorota.
Hayranlığını daha sonra açıklarsın. Şimdi sırası değil. Haydi!
Jurek! Onu nerede saklıyordun?
- Yanıma ne alayım? - Her zaman çok fazla şey alıyorsun!
Kaç tane bavul alacaksın?
Ne düşünüyorsun? Sence Szymon'un portresini almalı mıyım?
Al, alma! Ne istiyorsan onu al.
- Ne kadar endişeli olduğumu görmüyor musun? - Eve gelecektir. İyi olacaktır.
Bir bavula daha ihtiyacımız var.
- Anne, Wadek geldi. - Tanrıya şükür! Wadek.
- Yaralandın mı? - Hayır, hayır. Sadece küçük bir sıyrık.
- Çok endişelendim. - Ona telaşlanmamasını söylemiştim.
Belgelerin üzerinde. Vurulsaydın seni nereye getireceklerini bilirlerdi.
Henryk! Hiç komik değil, böyle şeyler söyleme!
- Hiçbir şey bulamıyorum. - Tanrı korusun! Tanrı korusun!
- Baba Wadek döndü. - Ne demiştim ben?
- Ne yapıyorsunuz? - Beyaz dantelli şapkamı gören oldu mu?
- Bilmiyorum. Yayını kestik. - Buradaki tek radyo istasyonu Varşova değil.
Haydi, git toparlan hayatım. Eşyalarını topla.
- Nereye gidiyoruz? - Varşova'dan uzağa.
- Varşova'dan uzağa mı? Nereye? - Duymadın mı?
- Neyi duymadım mı? - Gazeteleri okumadın mı?
- Hayır. - Gazete nerede?
- Paket yerine kullandım. - Paket yerine kullanmış!
- Hükümet Lublin'e taşınıyor. - Bütün sağlıklı erkekler şehirden ayrılıp...
...nehri geçerek yeni bir savunma hattı oluşturmalıymış.
Bu yüzden bu binada sadece kadınlar kaldı. Çünkü bütün erkekler gitti.
Yeni savunma hattı oluşturulurken ne yapacağınızı sanıyorsunuz?
Bavullarınızı çekerek orada burada dolanabileceğinizi mi?
- Toparlan Wadek. Bunun sırası değil. - Ben hiçbir yere gitmiyorum.
Güzel! Ben de hiçbir yere gitmiyorum.
Saçmalamayın. Birbirimizden ayrılmamalıyız.
Dinleyin, öleceksem kendi evimde ölmeyi tercih ederim. Sonuç aynı.
- Tanrı korusun! - Çenenizi kapar mısınız? Bir şey buldum dinleyin.
Londra'daki BBC'den aldığımız bilgiye göre...
... Alman Hükümeti'ne verdikleri ültimatoma...
... hiçbir cevap alamayan İngiliz Hükümeti...
... Nazi Almanya'sına savaş ilan etti.
Bu harika! Bu harika!
Önümüzdeki birkaç saat içinde Fransa da buna benzer bir açıklamada bulunacak.
- Şükürler olsun! - Polonya artık yalnız değil.
Harika! Muhteşem!
- Anne, bu harika bir yemekti. - Evet kesinlikle öyleydi.
Eğer kutlayacak bir şey varsa çaba göstermelisin.
Pekala, Büyük Britanya'ya ve Fransa'ya içiyorum.
Size söylemiştim. Söylememiş miydim? Her şey yoluna girecek!
5003.
- Hepsi bu kadar mı? - Evet elimizde sadece 5003 Zloty kaldı.
- 3003 Zloty fazla. - Dinleyin.
Nakit parayla ilgili çıkarılan son kararlar.
Yahudiler evlerinde en fazla 2000 Zloty nakit para bulundurabilecekler.
Kalan parayla ne yapacağız peki?
Bir bankaya yatıracağız. Dondurulmuş bir hesaba.
Banka mı? Kim Alman bankasına para koyacak kadar aptaldır ki?
Parayı saklayabiliriz. Şurası nasıl?
- Parayı saksılarının dibine saklarız. - Hayır. Yapmamız gerekeni söyleyeceğim.
Daha güvenli bir yol biliyorum. Son savaşta ne yapmıştık?
Masanın bacağına bir delik açtık ve parayı oraya sakladık.
- Peki ya masayı alırlarsa? - Ne demek masayı alırlarsa?
Almanlar, Yahudiler'in evlerine giriyor ve istediklerini alıyorlar.
Değerli şeyler, mobilyalar, her şey.
- Gerçekten mi? - Salak mısın? Masayı ne yapsınlar? Hem de böyle bir masayı.
- Ne yapıyorsun? - Bakın, dinleyin.
En iyi yer burası. Saksının dibine bakmak kimsenin aklına gelmez.
- Hayır, dinleyin. Ben düşünüyordum da... - Gerçekten mi? Büyük değişiklik.
- Psikoloji kullanacağız. - Ne kullanacağız?
Parayı ve saati masanın üzerinde bırakacağız ve...
...üzerini böyle örteceğiz. Gözlerinin önünde duracak.
- Sen aptal mısın? - Almanlar bütün gedikleri araştırırlar. Bunu fark etmezler. Gerçekten.
Bu duyduğum en aptalca şeydi. Tabii ki fark ederler! Bakın.
Şuraya bakın. Budala.
- Bir de bana aptal diyorsun! - Hayır, bu iyi fikir. Bunu asla...
- Bu saatler sürer! - Hayır, o kadar acelemiz yok ki.
- Hayır sürmez. - Peki nasıl geri çıkaracaksın? Söyler misin lütfen?
- Merak ediyorum nasıl çıkaracaksın? - Cımbızla! Senin derdin nedir?
- Teker teker çıkaracaksın öyle mi? - Kimse beni dinlemiyor!
Sessiz olun lütfen! Sessiz olun! Biraz düzen! Biraz düzen lütfen!
O bir avukat. Düzenden hoşlanıyor.
Lütfen dinler misiniz? Saati saksının dibine, parayı da kemanın içine koyarız.
- Peki yine de çalabilecek miyim? - Bunu göreceksin.
Jurek, Ben Wadek Szpilman.
Wadek? Nasılsın?
Biz iyiyiz, iyiyiz. Teşekkürler ya sen?
Koşulları düşünürsek iyiyiz.
Neden aradığını tahmin edebiliyorum ama...
...yapabileceğimiz bir şey yok. Radyoyu yeniden açmıyorlar. Açmak istemiyorlar.
- Biliyorum. - Müzik olamayacak. Polonyalılar için radyo falan olmayacak.
- Biliyorum. Jurek... - İş bulacağına eminim.
- Senin gibi bir piyanist işsiz kalmaz. - Belki, belki de değil ama...
Dinle, yanlış anlama ama kariyerimi konuşmak için aramamıştım.
Jurek'e haftalarca yalvardım sonunda pes etti ve "Tamam yarın gel." dedi.
Ben de geldim ve istasyonu bombaladılar.
Sizinle o şekilde tanışmak kesinlikle harikaydı.
- Gerçekten mi? - Evet.
Benim için unutulmaz bir andı.
- Müziğiniz çok hoşuma gidiyor Bay Szpilman. - Bana Wadek deyin lütfen.
Kimse Chopin'i sizin gibi çalamaz.
- Umarım bu bir iltifattır. - Hayır bunu inanarak söylüyorum.
Biraz gerginim. Komik olmaya çalışıyorum.
- Paradiso'ya gidelim mi? Kahve içeriz. - Çok hoşuma gider.
- Peki ya siz ne yaparsınız? - Ben konservatuarı bitirdim.
- Demek müzisyensiniz. - Evet ama amatörüm.
- Hangi enstrümanı kullanıyorsunuz? - Çello.
Çello çalan kadınları izlemeyi severim.
İşte geldik.
YAHUDİLER GİREMEZ.
Bu utanç verici! Buna nasıl cüret edebilirler?
Hitler'den daha iyi Nazi olmak istiyorlar.
- İçeri gidip şikayet edeceğim. - Yapmayın. Yapmamanız daha iyi. Bana inanın.
Sizin gibi bir adam için çok küçük düşürücü bir şey.
- Başka bir yer buluruz. - Parkta yürüyebiliriz.
Hayır yürüyemeyiz. Yeni resmi emir.
"Yahudiler Parka Giremez."
- Tanrım şaka mı yapıyorsunuz? - Hayır, bir bankta oturmayı teklif ederdim ama...
...başka bir resmi emir buna mani oluyor. "Yahudiler Umumi Banklarda Oturamaz."
- Bu çok saçma. - Yapabileceğimiz bir şey var. Burada durup konuşabiliriz.
Bunu yapmamıza izin vardır değil mi?
Demek çello çalıyorsunuz. Bu çok güzel.
En sevdiğiniz besteci kim? Chopin mi? Tanrım.
Çello sonatını öğrenmeniz gerekiyor değil mi?
"Peki ya sen Wadek?" Belki eşlik edebilirim.
Ben piyano çalarım, siz çello çalarsınız.
Bay Szpilman, gerçekten harika birisiniz.
Bana Wadek deyin lütfen.
"Varşova Bölgesi'nde Yahudiler kol arması takacaklar.
Varşova Bölgesinde verilen yeni emirlere göre...
...Yahudiler görünür amblemler takacaklar.
Bu zorunlu emir 1 Aralık 1939'da yürürlüğe girecektir.
12 yaşını geçmiş olan bütün Yahudiler'e uygulanacaktır.
Kol arması sağ kola takılacaktır ve...
...beyaz bir fon üzerine mavi bir Şaday işareti olacaktır.
Beyaz fon yıldızın köşeden köşeye 8 cm. Olacak kadar büyük olmalıdır.
Yıldız çizgisinin eni 1 cm. Olmak zorundadır.
Bu emre karşı gelen Yahudiler...
...ciddi bir şekilde cezalandırılacaklardır.
Varşova Bölgesi Valisi...
...Doktor Fischer."
- Bunu takmayacağım. - Kimse takmayacaktır. Etiketlenmeyeceğim!
Verir misin?
Bu kol armalarını kendimiz mi yapacakmışız?
- Nereden alacağız onları? - Almayacağız.
Onları takmayacağız!
Sen!
Buraya gel!
Neden selam vermedin?
Çok özür dilerim.
Kaldırımda yürümen yasak!
Su yoluna in!
- Bunu gördün mü? - Ne var? Çalışıyorum burada! Ne var?
Nedir bu?
- Bizi koyacakları yer burası? - Ne demek koyacakları yer!
Varşova Bölgesi Valisi Doktor Fischer, Varşova Bölgesi'nde...
...bir Yahudi semti yapılmasıyla iligi yeni bir emir verdi.
Varşova'da yaşayan ya da Varşova'ya taşınan bütün Yahudiler'in...
...yaşaması için bir semt yapılacak.
Şuraya bak: Belirlenen bölgenin dışında yaşayan Yahudiler'in...
...31 Ekim 1940'tan önce taşınmaları gerekmektedir.
Hepimizi koyamazlar. Çok küçük. Burada yaklaşık 400.000 Yahudi yaşıyor.
Hayır, tam olarak 360.000 Yahudi var. Yani kolay olacak.
Ne yapmam gerekiyor?
Bu parayla ne alabilirim ki?
Anne.
Anne, sorun nedir?
20 Zloty.
Elimizde kalan tek para bu. 20 Zloty.
20 Zloty ile ne alabilirim ki?
Sürekli patates, patates ve patates pişirmekten bıktım.
Fiyat bu. Teklifim bu kadar.
Kabul etmenizi tavsiye ederim. Başkası daha fazla vermeyecektir.
- Ama bu bir Bechstein bayım! - 2.000 Zloty. Kabul etmenizi tavsiye ederim.
Acıktığınızda ne yapacaksınız? Piyanoyu mu yiyeceksiniz?
- Defol! Pis hırsız! - Dikkat et!
- Kes şunu! - Sana vermeyeceğiz. Defol git!
Senin derdin nedir? Hasta mısın?
Hepiniz çıldırmışsınız.
Size iyilik yapıyorum. 2.000 ve taşıma masraflarını da ben karşılıyorum!
Taşıma masraflarını bile kesmiyorum!
- Gerçekten aç olmalısınız, hepiniz çıldırmışsınız. - Al.
31 EKİM 1940.
Dorota. Merhaba.
- Merhaba. - Aslında gelmek istemiyordum.
Bütün bunları görmek istemiyordum.
- Ama kendimi durduramadım. - Nasılsın?
- İyiyim. - Güzel.
Aslında pek iyi değilim. Kuzenimi tutukladılar.
Jurek, onu serbest bırakacaklarını söylüyor.
- Bu çok utanç verici. - Fazla uzun sürmez. Merak etme.
Ben de öyle demiştim.
Bu çok saçma.
Ben... Ben gitmeliyim.
Pekala, sonra görüşürüz.
Yakında.
Hoşçakal.
Pekala, dürüst olmak gerekirse...
...çok daha kötüsü olabilirdi.
- Nerede yatacağız? - Ben kızlarla birlikte mutfakta yatarım.
Sen, Henryk ve baban burada yatarsınız.
Bakın.
Gelin bakın.
Gidin! Gidin buradan!
Baba! Baba! Baba!
- Hiç satabildin mi? - Sadece bir tane.
Dostoyevski, "Budala", 3 Zloty.
- Dünden daha iyi. - 3 zavallı Zloty.
- Burada milyonlar kazanan insanlar var. - Biliyorum.
Hiçbir şey bilmiyorsun, inan bana.
Gardiyanlara rüşvet veriyorlar. Onlar da yaptıklarını görmezden geliyor.
Her şeyi getirtiyorlar. Yemek, tütün, içki, Fransız güzellik malzemeleri.
Etraflarında ölen zavallılarsa umurlarında değil.
Affedersiniz, kocam lzaac Szerman'ı gördünüz mü?
- Uzun boylu, yakışıklı bir adam. - Üzgünüm.
- Küçük gri bir sakalı var, görmediniz mi? - Ne yazık ki hayır.
- Çok özür dilerim. Güle güle. - Hoşçakalın.
İyi uyuyun. Ama onu görürseniz bana yazın tamam mı?
İzaac Szerman.
Neden bizim bölgemizin önünden geçen bir gavur sokağı var ki?
Etrafından dolaşsalar ya.
Merak etmeyin. Köprü yapmak üzereler. Duymadınız mı?
Köprüymüş! Sersemler!
Bir de Almanlar akıllı geçinirler.
Ne düşünüyorum biliyor musun? Bence son derece aptallar.
Bakmam gereken bir ailem var. Bense vaktimin yarısını burada...
...geçirmeme izin vermeleri için bekleyerek geçiriyorum.
Ne sanıyorlar? Müziği dinlemeye geldiğimi mi?
Senin derdin nedir?
- Hareket etmek zorundasın! Haydi! - Haydi dans et!
- Haydi! Dans etsene! - Buraya gel haydi!
Evet bu çok iyi. Haydi sen de ona katıl!
Sokakları temizleyinde Yahudiler dans etsin.
İşte geldiler.
Bay Heller de sizi bekliyordu.
- Konu nedir? - Otursana Henryk.
Kızlar geldiği zaman yemek yeriz.
- Pekala, burada ne arıyorsun? - Bize kek getirmiş.
- Babası mücevher işini finanse ediyormuş, öyle değil mi? - Evet.
Çok şaşırtıcı, mücevherler.
- Toplanıyoruz. - Kim toplanıyor?
Bana bilgiçlik taslama Henryk, buraya dost olarak geldim.
Ülkenin her yerinden Yahudiler getiriyorlar. Yakında yarım milyon insan olacak.
- Daha fazla Yahudi Polisi gerekiyor. - Daha fazla "Yahudi Polisi" demek!
Gestapo ruhunu canlandırmak için kendi mahallemdeki...
...Yahudiler'i dövmemi istiyorsun.
- Birinin bunu yapması gerekiyor Henryk. - Peki neden ben?
Sadece zengin babaları olan çocukları topladığını sanıyordum.
- Babama bak, bize bak... - Evet sizi görüyorum. Bu yüzden buradayım.
Ailenin daha iyi bir yaşamı olabilir. Ayakta kalmak için sokakta kitap mı satacaksın?
- Elbette. - Size iyilik yapmaya geldim.
Ya sen Wadek? Harika bir piyanistsin. İyi bir caz grubumuz var.
Seni memnuyietle karşılarız. Bize katıl.
- İşin yok. - Teşekkürler ama işim var.
Üzgünüm Wadek, durmanı istiyor.
Kim durmamı istiyor?
Her zaman işin iyi tarafına bak derim. Küçük bir...
...getodayız. Entellektüeller, profesyonel insanlar var.
Böylesi daha iyi. Büyük bir getoda olsaydık tam bir lağım çukuru olurdu.
Bana yapacak bir şey ver.
Sen bir sanatçısın Wadek. İnsanların moralini yükseltiyorsun. Üstüne düşeni yapıyorsun.
- Yardım etmek istiyorum. - Çok iyi tanınıyorsun Wadek.
Biliyor musun? Siz müzisyenlerden iyi suikastçılar olmaz.
Siz fazla... Fazla... Müzikalsiniz.
- Kim o? - Symche mu? - Majorek.
- Posterler asıyorlar. Bu şehir temizlenmeliymiş. - Bu önemli değil!
- Merhaba Symche. - Dolek!
Bay Zyskind.
Jehuda, çok çalışıyorsun.
Majorek, bu Polonya'nın en iyi piyanisti. Belki de bütün dünyanın.
Wladyslaw Szpilma, Majorek'le tanış.
- Nasılsınız? - Adınızı biliyorum.
- Ama müziğinizi hiç duyamadım. - Majorek eskiden ordudaymış.
Parlak bir adam. Onda karşı olduğum tek şey sosyalist olmaması.
Artık gitsen iyi olur Wadek. Sokağa çıkma yasağı başlamak üzere.
Gazetemizden kaç tane basıyoruz biliyor musun?
500.
Her kopya ortalama kaç kişi tarafından okunuyor biliyor musun? 20
10.000 okuyucu anlamına geliyor.
Ayaklanmayı başlatmaya yeter. Majorek bunları...
...donuna saklıyor. Sonra tuvaletlere bırakıyor.
- Tuvaletler mi? - Bulabildiğim bütün tuvaletlere.
Almanlar Yahudiler'in tuvaletini asla kullanmaz. Çok temiz.
Lütfen, bir parça ekmek.
Bayım 1 Zloty lütfen.
Dur! Yapma! Yapma!
Haydi, haydi! Haydi evlat!
Haydi kalk. Ayakta dur, ayakta dur!
Lütfen, bir kereliğine bu gece kötü bir şeyden bahsetmeyelim.
- Yemeğinizin tadını çıkarın. - Tamam, size komik bir şey anlatacağım.
- Doktor Raszeja diye birini duydunuz mu? - Cerrah olan mı?
Evet. Neden diye sormayın ama bir şekilde...
...bir ameliyat yapması için Almanlar getoya girmesine izin verdiler.
Bir Yahudi için mi? Polonyalı birinin bir Yahudi'yi ameliyat etmesine izin verdiler.
İçeri girdi. Tek bildiğim bu. Her neyse...
...hastaya anestezi yapıyor ve ameliyata başlıyor.
Tam ilk müdahaleye başlıyor ki bir SS içeri dalıyor ve...
...masada yatan adamı, doktoru sonra da odadaki herkesi vuruyor.
Bu çok komik değil mi?
Hasta hiçbir şey hissetmedi. Anestezi etkisindeydi.
Kötü bir şey anlatmayın demiştim Henryk.
Sizin derdiniz nedir? Espri anlayışınızı mı kaybettiniz?
- Hiç komik değil. - Komik olan ne biliyor musun?
Sen komiksin. O gülünç kravatla komik görünüyorsun.
Neden kravatıma laf atıyorsun? Kravatımın olanlarla ne ilgisi var?
- Bu kravatı işim için takıyorum. - İşin mi?
- Evet, doğru çalışıyorum. - Evet çalışıyorsun.
- Getodaki parazitler için piyano çalıyorsun. - Parazitler mi?
- Evet parazitler! - Çocuklar! Çocuklar!
- Kimse umurlarında değil. - Onlar duygusuz diye beni mi suçluyorsun?
Evet. Çünkü onları her gün görüyorum. Etraflarında olup bitenin farkında değiller.
- Ben Amerikalılar'ı suçluyorum. - Ne için? Kravatım için mi?
Amerikan Yahudileri'ni. Onlardan bir sürü var.
Bizim için ne yaptılar? Ne yaptıklarını sanıyorlar? İnsanlar burada ölüyor.
Bir parça ekmek için ölüyorlar.
Yahudi bankerler, Amerika'yı Almanya'ya savaş ilan etmesi için ikna etmeliler.
Işıklar, ışıklar!
- Tanrım! - Sus! Yalvarırım.
Kibritler! Kibrit!
- Ben Bay Szpilman'ın kardeşiyim. - İçeri girin. Sen değil.
- Neler oluyor? - Çok korkunç.
İnsanları sokakta avlıyorlar. Henryk'i aldılar.
Sen eve git tamam mı? Bunu ben hallederim.
Bir parça ekmek lütfen. Bütün gün hiçbir şey yemedim.
Çocuklar gidin başka yerde dilenin.
Affedersiniz, kocamı gördünüz mü?
- Üzgünüm bayan. - Uzun boylu, yakışıklı. Küçük gri bir sakalı var.
Onun görürseniz bana yazın. Unutmayın! İzaak Szerman!
- Burada ne oldu? - Torunumu aldılar.
İnsanları alıp götürüyorlar. Onlara ne yapacaklar?
Tanrı'ya inanmayı bıraktım artık.
Afedersiniz! Afedersiniz!
Yitzchak! Yitzchak! Yitzchak!
Benim, Wadek Szpilman.
Buraya!
- Henryk içeride. - Onu görmedim.
- Orada, onu tutukladılar. - Kötü şans!
- Yardım edebilir misin? - Demek işiniz bana düştü.
- Evet, bana ihtiyacınız var. - Bize yardım edebilir misin?
- Pahalıya patlar. - Param var.
Asıl ne yapman gerekirdi biliyor musun? Şansınız varken bize katılmalıydınız.
Sözünün geçtiğini söylediler.
- Kim söyledi? - İnsanlar.
Tanıdığım insanlar senin önemli biri olduğunu söylüyorlar.
Yitzchak!
Eşkiyalar! Bum! Bum! Öldünüz mü?
- Seni neden tutukladılar? - Demek Yitzchak'ı görmeye gittin. Ne kadar düştün?
Onunla konuşmanı istedim mi?
- Artık özgürsün değil mi? - Yalvardın mı?
- Yerlerde süründün mü? - Sadece yardım etmesini istedim.
- Ona ne kadar verdin? - Ona ne kadar vermiş olabilirim ki?
- Kazandığım her para yemeğe gidiyor. - Kendi başımın çaresine bakabilirim.
- Seni götüreceklerdi. - Bunun seninle bir ilgisi yok.
Beni istiyorlardı. Seni değil.
Neden sürekli başkalarının işine burnunu sokuyorsun?
- Sen delisin! Senin sorunun bu! - Bu da seni ilgilendirmez.
Hey! Hey! Sorun nedir?
- Hasta mısın? - Açım.
Bay Szpilman.
İşçi sertifikası mı? Ne demek işçi sertifikası?
Burada çalışmak için işçi sertifikanızın olması gerekiyor.
- Alman fabrikaları için çalışacağız. Aksi takdirde... - Aksi takdirde ne?
- Götürüleceğiz. - Yani söylentiler gerçek.
Bizi değerlendirecekler.
Doğudaki Nazi Çalışma Kampları'na gönderileceğiz.
- Küçük getoyu kapatıyorlar. - Aman Tanrım!
Wadek! Wadek!
Turda olduğunu sanıyordum! Londra, Paris, New York, Chicago.
- Bu hafta değil. - Berbat görünüyorsun.
- Söylentileri duydunuz mu? - Ne?
- Bizi doğuya sürecekler. - Bunlara gereğinden fazla önem veriyorsun.
- Sorun nedir? - Babam için işçi sertifikası almaya çalışıyordum.
Kendim ve ailem için almayı başardım ama babam için alamadım.
- Her yere sordum ama... - Neden bana gelmedin?
- Sertifika işinde olduğunu bilmiyordum. - Ben değilim, Majorek'in işi.
- Ama hiç param yok. - Lütfen bize hakaret etme.
- Ona yardım eder misin? - Yarın saat 4:00 Schultz'a gel.
Bak bugün ne kadar da şanslısın.
Bu durumdaki en zorunlu hareket bu.
Bunu hep söylerim. İşin iyi tarafına bak!
Sırtın nasıl?
- Daha iyi. - Daha mı iyi?
Sormasan daha iyiymiş.
- Teşekkürler. - Bana sorarsanız, sonuçta hiçbir işe yaramayacak.
Teşekkürler Bay Schultz.
15 MART 1942.
En azından getoda çalışıyoruz.
Ve hala birlikteyiz.
Herkes dışarı! Bahçeye çıkın!
İşimiz ve işçi sertifikalarımız var.
Wadek!
Diğer herkes içeri gidip giyinsin. Sonra da buraya gelsin!
Eşyalarınızı da getirin! En fazla 15 kilo!
Bizi nereye götürüyorsunuz?
Çok üzgünüm. Elimden gelenin en iyisini yaptım.
- Sertifikaların bizi kurtaracağını sandım. - Kes şunu.
Sadece Halina ve Henryk'in daha iyi olacağını umalım.
16 AĞUSTOS 1942.
- Nereye gidiyoruz? - Çalışmaya. Bu çılgın getoda kalmanızdan iyidir.
İlerleyin.
Bunu neden yaptım? Bunu neden yaptım?
Neden yaptım? Bunu neden yaptım?
Bunu neden yaptım? Bunu neden yaptım?
Neden?
Bunu neden yaptım? Bunu neden yaptım? Bunu neden yaptım?
Biraz suyunuz yok mu? Ölüyor! Çocuğum susuzluktan ölüyor.
- Çok üzgünüm. - Size yalvarıyorum, yalvarıyorum.
Birazcık suyunuz yok mu? Size yalvarıyorum.
Ne söylediğimi duymadınız mı? Bu çok utanç verici bir şey.
- Seni duyabiliyorum. - Koyunlar gibi bizi ölüme götürmelerine izin veriyoruz.
- Biraz sessiz konuş. - Neden onlara saldırmıyoruz?
Burada yarım milyon insan var. Getodan kaçabiliriz.
En azından onurumuzla ölürdük. Tarihte kara bir leke olarak değil.
- Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun ki? - Emin değilim.
Neden emin değilim biliyor musun? Çünkü bana söylemediler.
- Size söylüyorum hepimizi temizleyecekler. - Ne olmuş? Ne yapmamı bekliyorsun?
- Savaşmamı mı? - Savaşmak için toplanıp plan yapmamız ve silah bulmamız gerek.
Doğru söylüyor. Ne yapmamı öneriyorsun? Keman yayımla savaşmamı mı?
Almanlar böyle bir iş gücünü asla çöpe atmazlar.
Bizi çalışma kampına gönderiyorlar işte!
Şuradaki sakata bak. Yaşlı insanlara, çocuklara bak. Bunlar da mı çalışacak?
Kendine bak. Sırtında demir kirişler taşıyabilir misin?
Henryk! Halina! Henryk!
Halina! Henryk!
Burada olduğunuzu biliyorduk.
Sizinle olmak istedik.
Ne kadar aptalca! Ne kadar aptalca!
Bunu neden yaptım? Bunu neden yaptım?
Sinirlerime dokunmaya başladı.
Tanrı aşkına ne yaptı?
Bebeğini boğdu.
- Neden? - Bir saklanma yeri hazırlamışlar. Oraya gidip yerleşmişler.
Polis geldiği zaman bebek ağlamaya başlamış.
Sesini kesmek için eliyle ağzını kapamış. Bebek ölmüş.
Polis sesleri duymuş ve saklandıkları yeri bulmuş.
Ne okuyorsun?
"Bizi yaralarsanız kanamaz mıyız?
Bizi gıdıklarsanız gülmez miyiz?
Bizi zehirlerseniz ölmez miyiz?
Ve bize karşı yanlış davranırsanız, intikam almaz mıyız?"
- Duruma çok uygun. - Evet bu yüzden getirdim zaten.
Sersem! Parayla ne yapacağını sanıyor?
Hey çocuk! Buraya gel!
Buraya gel.
- Bir karamel ne kadar? - 20 Zloty.
Ne? Bir karamel için mi? Parayla ne yapacağını sanıyorsun?
20 Zloty.
Aramızda 20 toplayabiliriz. Ben de 10 var galiba.
5, 10, 20.
Bunu neden yaptım?
Bunu neden yaptım? Bunu neden yaptım?
- Halina. - Ne?
- Bunu söylemek için komik bir zaman. - Ne?
Seni daha iyi tanımış olmak isterdim.
Teşekkür ederim.
Szpilman! Szpilman!
Defol buradan sersem herif! Git!
Baba! Baba! Baba!
Halina! Anne!
Ne yaptığını sanıyorsun Szpilman? Hayatını kurtardım! Şimdi defol! Git! Git!
Koşma!
Anne! Anne! Anne!
O kumralı geri getirin!
- Geri dönüşüme gidiyorlar öyle mi? - Evet.
Ne yapıyorsunuz! O hamile!
Wadek.
Neden buradasın Wadek?
Çünkü... Ben... Biz...
Biz...
Hepimiz...
Bütün herkesi...
Belki de şanslı olan onlardır. Ne kadar çabuk olursa o kadar iyi.
Henüz sona ermedi. Birkaç gün burada kalırız. Olayların yatışmasını bekleriz.
Bir polise rüşvet verdim. Her şey bitince gelip bize söyleyecek.
Uzun süredir geto dışına çıkmamıştım. 2 yıl olmuştur herhalde.
Fazla heyecanlanma derim.
Altındır. Hem de çok iyi bir fiyata.
Tanıdığın biri mi? Çok güzel bir kadın. Kim o?
Bir şarkıcı. Aslında onu çok iyi tanırdım.
Kocası aktördür. İyi insanlardır.
- Onunla konuşmak isterdim. - Yahudiler'e yardım edenleri asılıyorlar.
- Ne zamandır buradasın? - Dün geceden beri.
- Seni gördüğüme sevindim. - Evet.
Bizim için son bir kez görev dağılımı yapacaklar.
Bu ne demek biliyor musun?
Birini dışarı gönderdiler. Zygmunt, iyi bir adamdır.
Görevi Varşova dışına giden trenleri izlemekti.
Sokolow'a kadar gitti. Oradaki bir adam rayların ikiye ayrıldığını söyledi.
Bir tanesi Treblinka'ya gidiyormuş.
Nakliye trenlerinin her gün Varşova'dan insan getirdiğini söyledi.
Treblinka'ya gidiyorlarmış ve boş dönüyorlarmış.
O hatta hiç yiyecek nakliyesi yapılmadığını söylediler.
Sivillerin Treblinka İstasyonu'na yaklaşmaları yasaklanmış.
Bizi yok ediyorlar.
Fazla uzun sürmeyecektir.
Bizden 60000 kişi kaldı. Oysa yarım milyon Yahudi vardı.
Çoğu genç insanlar.
Bu sefer savaşacağız.
İyi durumdayız.
Organize olduk.
- Hazırız. - Eğer yardım isterseniz ben...
Sen! Buraya gel!
Özür dilerim, özür dilerim!
Yalvarıyorum! Hayır, hayır!
Götürün onu.
Umarım piyano çalman tuğla taşımandan daha başarılıdır.
Böyle devam ederse daha fazla dayanamaz.
Daha iyi bir iş bulabilir miyim bir bakarım.
Sorun var.
Sıraya girin! Sadece Yahudiler!
Sadece Yahudiler! Polonyalılar işe devam etsin!
Sadece Yahudiler.
Size iyi haberlerim var.
Etrafta bir takım söylentiler var.
Sizi yeniden görevlendireceğiz.
Size söz veriyorum. Şimdi ve bundan sonra...
...hiçbir şey planlanmadı.
Bu yüzden duvarlara bilgi afişleri astık.
Size iyi niyetimizi göstermek istiyoruz.
Oylamayla aranızdan birini seçeceksiniz.
Her gün şehre gidecek ve...
...3 kilo patates getirecek.
Her çalışan için de bir ekmek getirecek.
Sizi yeniden görevlendirecek olmasaydık...
...neden böyle bir şey yapmak isteyelim ki?
Yiyemediğiniz şeylerle iyi işler yapabilirsiniz.
Bu Yahudiler'in iyi yaptığı bir şey değil mi?
Para kazanmak.
Şuradaki, iple bağlı olan.
Diğerleri telle bağlı.
Şimdi!
Majorek, senden bir iyilik isteyeceğim.
Buradan gitmek istiyorum.
Dışarı çıkmak kolay.
- Zor olan öteki tarafta hayatta kalmak. - Biliyorum. Biliyorum.
Geçen yaz Gelazna Brama Plaza'da çalışmıştım.
Tanıdığım birini gördüm. Eski bir arkadaşım.
Bir şarkıcı, kocası da aktör.
İsimlerini ve adreslerini yazdım. Eğer hala oradalarsa tabii.
Janina Godlewska ve Anddjei Bogoutski. İyi insanlardır.
Onlarla bağlantı kurmaya çalışır mısın?
Her gün dışarı çıkıyorsun. Buradan çıkmama yardım ederler mi sorar mısın?
- Burada yara bandı var mı? - Evet.
Sen burada neler karıştırıyorsun?
- Hiçbir şey. - Bunun içinde ne var?
Getoya yiyecek getirmek için iznimiz var.
3 kilo patates ve birkaç ekmek.
Aç şunu!
- Sadece biraz patates ve ekmek. - Yalan söylüyorsun. Kokusunu alabiliyorum.
- Aç şunu! - Tamam.
Patatesmiş!
Hepiniz aynısınız!
Bir Yahudi'ye elini veriyorsun sonra bütün kolunu kaptırıyorsun.
Bana bir daha yalan söylersen seni kendim öldüreceğim.
Arkadaşlarının evine gittim. Artık orada yaşamıyorlar.
- Bağlantı kurabildin mi? - Ayrılmak için hazır ol.
- Ne zaman? - Yakında.
Lanet olsun!
Size disiplin nasıl olur öğreteceğim pis Yahudiler!
- Sizi neden dövdüğümüzü biliyor musunuz? - Hayır.
Neden sizi dövüyoruz biliyor musun?
- Neden? - Yeni yılı kutlamak için.
- İleri marş! - Marş! İleri! Şarkı söyleyin!
- Neşeli bir şey söyleyin. - Güzel ve yüksek sesle söyleyin!
Şimdi.
Çok üzgünüm. Çok pisim. Berbat durumdayım.
Fazla vaktimiz yok. Haydi.
Çabuk olmalısın. Al. Bak bakalım uyacak mı?
Sürekli yer değiştirmen gerekiyor.
Almanlar önüne geleni avlamaya başladı. Yahudiler'i, Yahudi olamayanları, herkesi.
Traş olmalısın. Rafın üzerinde duran traş bıçağını kullanabilirsin.
Sana arkadaşımız Gebczeynski yer ayarlayacak.
Şehrin diğer tarafında oturuyor.
Bu gece orada kalacaksın. Sonra sana başka bir yer bulacağız.
Ben sana yemek getiririm.
Haydi gidelim.
Nerede yatacağını göstereyim.
Yarın öğlene kadar burada kalmak zorundasın.
Geto duvarına yakın bir yerde senin için bir daire ayarladık.
Güvenli bir yerdir.
- Çok rahat bir yer sayılmaz. - Sorun değil.
Onu ben alayım. Bana ver.
Mümkün olduğunca öne yaklaş, Almanlar'ın olduğu yere.
Perdeleri kapatacağım.
Gündüzleri açacaksın. Sakın unutma.
- Duvarın bu tarafında daha iyi hissediyorsundur ha? - Evet.
Ama bazen duvarın hangi tarafında olduğumu hala bilmiyorum.
Biraz ekmek, patates ve soğan var.
Yeniden uğrayacağım. Janina da haftada 2 kez uğrayıp yemek getirecek.
- Nasıl olduğuna bakacak. - Teşekkür ederim.
Bu çok önemli. Acil bir durum olduğunda, gerçekten acil durum demek istiyorum.
Bu adrese git.
Unuttun mu? Ne demek unuttum?
Ne demek istediğimi sanıyorsun? Unuttum demek istiyorum o kadar.
Biliyor musun? Bana pislik gibi davranıyorsun.
Sana pislik gibi davranıyorum. Çünkü bir pisliksin.
Domuz! Domuz herif!
- Kalktak. - Seni domuz! Seni pis domuz!
- Ya sen nesin? - Birini tanımak için başka biri gerekir.
- Bir melek gibi çalıyorsun. - Madem bir melek gibi çalıyorum, neden beni dinlemiyorsun?
- Dinliyorum zaten. - Yalancı, uyuyordun. Domuz.
19 NİSAN 1943.
16 MAYIS 1943.
Teşekkür ederim.
- Daha önce gelmek isterdim ama... - Hayır, hayır... Teşekkür ederim.
Kimse bu kadar uzun dayanacaklarını sanmıyordu.
Asla kaçmamalıydım. Onlarla kalıp savaşmalıydım.
Böyle şeyler söyleme!
Artık bitti. Sadece onlarla gurur duyalım.
- Tanrım, Almanlar'a savaş mı açtılar? - Evet.
- Almanlar da öyle. - Şoktaydılar. Bunu beklemiyorlardı. Kimse beklemiyordu.
Yahudiler kendilerini savunuyor. Bunu kim beklerdi ki?
Evet ama bu ne işe yaradı?
Ne işe mi yaradı? Beni şaşırtıyorsun Wadek!
Şerefleriyle öldüler. İşte bu işe yaradı.
Başka bir şey daha var. Polonyalılar karşı koyacaklar.
Hazırız. Biz de savaşacağız. Göreceksin.
- Eşyalarını topla. Gitmemiz gerekiyor. - Ne?
Ne oldu?
- Kaçıyorum. - Ne oldu?
Gestapo silahlarımızı buldu. Janina ve Andjei'yi tutukladılar.
Yakında burayı da öğrenirler.
- Hemen gitmen gerekiyor. - Nereye gitmemi istiyorsun?
Beni dinle. Gitmeyeceğim. Şansımı burada deneyemez miyim?
Bu sana kalmış. Ama seni burada bulurlarsa camdan aşağı atla.
Seni canlı ele geçirmelerine izin verme.
Benim üzerimde zehir var. Beni de canlı yakalayamayacaklar.
Kapıyı açın!
Kapıyı açın, yoksa polis çağıracağız.
Bu binada mı kalıyorsunuz? Kayıtlı değilsiniz.
Bir arkadaşıma ait. Onu görmeye gelmiştim ama gitmiş olmalı.
- Kimlik kartınız var mı? - Ne?
- Kimlik kartınızı görmek istiyorum. - Evet, elbette.
- Kimlik kartını görmek istiyorum! - Neler oluyor?
O bir Yahudi! O bir Yahudi! Yahudi'yi durdurun!
Kaçmasına izin vermeyin! Durdurun onu!
- Evet? - Beni Bay Gedczynski gönderdi.
- Wladyslaw Szpilman! - Dorota!
İçeri gel.
Üzgünüm. Çok üzgünüm. Bana bu adres verildi. Bay Dzikiewicz'i arıyordum.
Michal Dzikiewicz. Benim kocam. İçeri gel.
Otur.
Yardıma ihtiyacım var.
Çıkma yasağı başlamadan önce döner.
Saklanıyordum.
- Kalacak bir yerim yok. - Yakında gelir.
- Ne zamandır evlisin? - Sadece bir yıl oldu.
- Peki Jurek nasıl? - Öldü.
- Bebeğin ne zaman doğacak? - Yılbaşında.
Çocuk sahibi olmak için iyi bir zaman değil ama...
Bu benim kocam. Bu da Wladyslaw Szpilman.
Onu Gebczynski göndermiş.
Evet, hatırlıyorum.
Gebczynski acil bir durum olduğunda size ulaşmamı söyledi.
Merak etme.
Bu gece hiçbir yere gidemeyiz. Koltukta uyursun.
Çok üzgünüm.
Affedersiniz ama bir parça ekmek alabilir miyim?
Evet elbette. Yemek yiyelim.
- Oturun. Lütfen oturun. - Teşekkür ederim.
Tamamen Almanlar'la dolu bir bölgedesin.
Şuradaki bina Rus sınırından yaralı askerleri getirdikleri bir hastane.
Yan tarafta ise Güvenlik Polisi var.
En güvenlisi aslanın inine saklanmaktır.
Seni içeri kilitleyeceğim. Kimse burada olduğunu bilmiyor.
Mümkün olduğunca sessiz ol.
- Her şey yolunda mı? - Teşekkür ederim.
Bu Antek Szalas. Sana o göz kulak olacak.
- Nasılsınız? - Merhaba.
Çok teşekkür ederim.
Ona yedek anahtar verdim. Sana yemek getirecek ve nasıl olduğuna bakacak.
Yer altı güçleriyle birlikte. İyi bir adamdır.
- Beni hatırlamıyor musunuz Bay Szpilman? - Hayır, sanmıyorum.
Varşova Radyosu. Ben teknisyendim.
Neredeyse her gün sizi görüyordum.
- Çok üzgünüm, hatırlamıyorum. - Önemli değil.
Merak edilecek bir şey yok. Sık sık geleceğim.
Buna sevineceksin: Müttefikler Almanya'yı bombalıyor. Hem de her gece.
Cologne, Hamburg, Berlin.
Ruslar da onlara tam bir cehennem yaşatıyor. Sonun başlangıcı bu.
Öyle olmasını umalım.
Hala hayattayız.
Al, sosis ve ekmek. O votkadan hala kaldı mı?
- Bunun ne kadar dayanması gerekiyor? - Fazla uzun değil.
Sanırım sarılık oldum.
Bunun için endişelenme. Sadece komik görünmene sebep oluyor.
Büyük babam sarılık olduğunda kız arkadaşı onu terk etmişti. Sağlığına!
Neden daha önce gelmedin? 2 haftadan fazla oldu.
Sorunlar. Para.
Sana yemek almak için para toplamam gerekti. Satacak eşyalar gerek.
O kadar kolay değil.
Al, bunu sat.
Yemek, zamandan daha önemli.
Söylemek için sabırsızlanıyordum. Müttefikler Fransa'ya girdi. Ruslar yakında burada olur.
Almanlar'ın canına okuyacaklar.
Hem de çok yakında.
Wadek?
- Wadek? - Dorota?
Bunu biliyordum. Bunun olacağını biliyordum.
- Bir doktor bulacağım. - Yapamazsın. Bu çok tehlikeli.
- Doktor Luczak'a güvenebiliriz. - Dorota saçmalama! O bir çocuk doktoru.
- Yine de bir doktor. - Hayır.
Sen kal. Ben giderim.
Veda etmeye geldik. Otwocks'a annemin yanında gidiyoruz.
Bebek orada zaten. Daha güvenli bir yer.
Ayaklanmaların her an çıkabileceğini söylüyorlar.
O hain Szalas vurulmalı.
Senin adına bütün Varşova'da para topluyordu.
Görünüşe göre insanlar çok cömert davranmışlar.
O da epey bir para toplamış.
Tanrım!
Karaciğeri futbol topu büyüklüğüne gelmiş.
Safra kesesinde enfeksiyon var.
Ama kurtulacak.
Ona biraz Levuloz bulmaya çalışacağım. Ama bu kolay olmayacak.
- Onu tekrar ziyaret edebilir misiniz? - Kim bilir?
- Doktor. Teşekkürler doktor. - Konuşma. Dinlen.
Geldiğiniz için çok teşekkür ederim.
Sana yiyecek getirdim.
Şimdi sana bir şeyler hazırlayacağım. Sonra gitmemiz gerekiyor.
1 AĞUSTOS 1944.
Dışarı çıkın! Çıkın! Hemen sokağa çıkın!
- Neler oluyor? - Hemen dışarı çıkın! Binayı kuşatıyorlar.
Lütfen! Kimse yok mu? Birisi kapıyı açsın!
Ekmek!
Burada ne yapıyorsun?
Kimsin sen?
- Beni anlıyor musun? - Evet.
Burada ne arıyorsun?
Ben... Ben sadece... Ben sadece şu konserveyi açmak istedim.
Burada mı yaşıyorsun?
- Burada mı çalışıyordun? - Hayır.
Senin mesleğin nedir?
Ben bir...
Ben bir piyanisttim.
Piyanist mi?
Buraya gel.
Bir şeyler çal.
Burada mı saklanıyorsun?
Yahudi.
Nerede saklanıyorsun?
Tavan arasında.
Göster bana.
Yiyeceğin var mı?
Yahudi.
Lütfen. Neden sürekli ateş ediyorlar?
Ruslar. Nehrin diğer tarafındalar.
Birkaç hafta daha beklemen gerekecek.
- Neler oluyor? - Geri çekiliyoruz.
- Ruslar burada mı? - Henüz değil.
Size nasıl teşekkür edeceğimi bilmiyorum.
Bana değil, Tanrı'ya teşekkür et.
Yaşamamız ona bağlı. En azından buna inanmamız gerekiyor.
İşte. Bunu al.
- Ya siz? - Bende bir tane daha var. Daha sıcak bir tane.
Bütün bunlar sona erdiğinde ne yapacaksın?
Polonya Radyosu'nda piyano çalacağım.
Bana adını söyle. Müziğini dinlemeye çalışırım.
- Szpilman. - Szpilman.
Bir piyanist için güzel bir isim.
Alman! Bir Alman!
Hayır! Lütfen ateş etmeyin! Ben Polonyalı'yım! Ateş etmeyin!
- Dışarı çık! Ellerini yukarı kaldır. - Yalvarırım...
Lütfen ateş etmeyin! Size yalvarırırım. Ben Polonyalı'yım!
Aşağı in!
Lütfen ben Polonyalı'yım! Polonyalı'yım.
Polonyalı mı?
Evet, Polonyalı.
- Neden o mantoyu giyiyorsun. - Üşüyorum.
Şunlara bakın. Lanet Almanlar!
Katiller! Katiller!
- Aşağılık pislikler. - Bunun için dua etmiştim.
- Katiller! Şu halinize bakın! - Domuzlar!
Her şeyimi aldınız! Ben bir müzisyenim!
Kemanımı aldınız! Ruhumu aldınız!
- Müzisyen misin? - Evet.
Polonya Radyosu'nda çalan Szpilman adında...
...bir piyanist tanıyor musun?
Elbette onu tanıyorum.
Szpilman saklanırken ona yardım etmiştim.
Ona burada olduğumu söyle. Bana yardım etmesini söyle.
- Söyle ona! - Adın ne?
- Hosenfeld. - Ne?
Buradaydı. Bundan eminim.
Ama geriye hiçbir şey kalmamış.
Onlara bağırıp hakaret ettim. Bununla gurur duymuyorum ama öyle yaptım.
Şu anda durduğun yerde duruyordum. Bundan da eminim.
Etrafları telle çevrilmişti ve o Alman bana geldi.
- Adını duyamadın mı? - Hayır.
Fabrikaya sorarım. Belki bir şeyler biliyorlardır.
WLAD YSLAW SZPILMAN 6 TEMMUZ 2000'DEKİ...
...ÖLÜMÜNE KADAR VARŞOVA'DA YAŞADI. ÖLDÜĞÜNDE 88 YAŞINDAYDI.
ALMAN MEMURUNUN ADI YÜZBAŞI WILM HOSENFELD İDİ.
ONUNLA İLGİLİ TEK BİLİNEN, 1952'DE...
...BİR RUS SAVAŞ ESİR KAMPINDA ÖLDÜĞÜ.